Dinsdag (23-12-2025) was het bij ATV na een leuke activiteit (chapeau!) tijd voor oliebollen en glühwein. Woensdag volgde opnieuw een portie oliebollen en als afsluiting bubbels en vuurpijlen. Donderdag was een rustdag om de resterende oliebollen weg te werken en vrijdag kregen we een cadeautje: wandelen in de sneeuw. Wat was dat geweldig.
Voor vrijdag 2 januari werd slecht weer voorspeld, maar wij, recreatieve wandelaars, hadden er, ijs en weder dienende, alle vertrouwen in. En daarin werden we niet teleurgesteld, integendeel.
Wij gingen op pad richting de Boschhuizen. Het sneeuwde en het witte tapijt lag al voor ons uitgerold. Waar je ook keek of liep, de wereld was wit en dat werd alleen maar meer. Schitterend. In de bossen was het windstil en het ene na het andere kerstplaatje werd ons voorgeschoteld. Wat kan de natuur toch verrassend zijn.
Het was rustig in het bos. Af en toe een verdwaalde wandelaar, maar verder alleen stilte en genieten. Uitleggen hoe de Boschhuizen eruitzien is eigenlijk niet nodig, want iedereen kent het wel. Maar onder zo’n witte deken wordt het toch een heel ander verhaal. Zelfs wij werden er stil van. Duidelijk was dat de thuisblijvers heel wat gemist hebben.
We doorkruisten de bossen kriskras vanaf de parkeerplaats aan de Maasheseweg bij de afslag naar Smakt. Eerst richting de Willibrorduskapel en daarna verder naar de Holtmeulen (watermolen Geijsteren) aan de St. Wilbertsweg. Via de Campagneweg wandelden we richting Maashees. Tegenover Havens gingen we linksaf de Touwbaan in. Daar maakten we een rondje door het bos, waarna we uitkwamen bij de blokhut aan de Vennenweg. Deze weg gaat over de Brabants-Limburgse provinciegrens over in Op de Bus en komt uit op de St. Jozeflaan, die vervolgens eindigt bij de Maasheseweg, tegenover onze parkeerplaats.
Daarna reden we terug naar ATV, een schitterende ervaring rijker die we voor geen goud hadden willen missen. De koffie smaakte daarna eigenlijk nóg lekkerder dan anders, overigens met dank aan die ene Ria van onze groep
