16-01-2026 – Vlierden is een dorp in de gemeente Deurne. Het dorp telt zo’n 1500 inwoners en is ook ooit een zelfstandige gemeente geweest. Vlierden ligt ten zuid-westen van Deurne, ingeklemd tussen de riviertjes/beken de “Oude Aa” en de “Astense Aa”. In het centrum van Vlierden staat een heuse muziekkiosk op een plein en daar, waar normaliter de Vlierdense bevolking, naar ik vermoed, naar muziek zit te luisteren, hadden wij voor de wandeling van vandaag onze auto’s geparkeerd.
Van het centrum naar de dorpsgrens is maar een kort stuk en dan ben je de meteen echt buiten. Je wandelt het open veld in en voor je doemen de bossen al op. Waar Vlierden ook om bekend stond, is camping Bospark De Bikkels. Dit park is overgenomen door Landal en heet nu Park de Peel. Er is grondig gerenoveerd en het park ziet er goed uit. Dat laatste weten we, omdat we tijdens onze wandeling gebruik hebben gemaakt van de weg door het park.
De sneeuw is weg en het viel op, dat de paden en wegen in de bossen goed begaanbaar waren. Geen modder, ondanks alle gedooide sneeuw. Op een gegeven moment kwamen we in een bosperceel, dat vernoemd is naar een zekere Gijsbertus Brandsma, een priester, die onder meer in Helmond actief was als pastoor in de jaren voor de tweede wereldoorlog. Hij richtte in 1933 een jongerenorganisatie op, genaamd Jonge Wacht. Een katholieke organisatie als alternatief voor de verkennerij. De organisatie was erg succesvol: al na vijf jaar waren er 20.000 jongeren lid, 2000 leiders en 600 geestelijken. De organisatie werd in 1942 door de Duitsers verboden. Maar intussen had Brandsma in het bos wel al een zwembad laten bouwen, compleet met kabelbaan, duikplank, glijbaan en roeibootjes. De accommodatie kreeg de naam Kavirondo en was vernoemd naar een meer in Kenia, waar een broer van Brandsma missionaris was. Nu was er weinig meer over van deze onderneming. We zagen nog de contouren van het zwembad en restanten van een gebouwtje, wat mogelijk ooit een kapelletje is geweest. Tenminste, dat maakten wij ervan, omdat op een van de muren nog een afbeelding van een kaars te zien was.
Inmiddels waren wij verder gewandeld en in het open veld troffen wij aan de Weijerweg een bosperceel met vijver, ‘t Ven, aan, volledig omrasterd en met een afgesloten toegangspoort. Hier blijkt de begraafplaats te zijn van huisarts Hendrik Wiegersma uit Deurne. Naast huisarts was hij ook een vermaard schilder. Hij was een kleurrijk figuur en ook nu nog doen er sterke verhalen over hem de ronde. In Deurne is museum De Wieger naar hem vernoemd en hij komt ook voor in boeken van Anton Coolen en Toon Kortooms. Ook familieleden zijn begraven op deze begraafplaats en in 2001 is de begraafplaats Rijksmonument geworden en wordt beheerd door het Brabants Landschap. Het perceel is niet toegankelijk voor publiek. Wij moesten het dus doen met een blik door de toegangspoort.
We zijn weer verder gewandeld en al snel zagen we Vlierden weer voor ons. De muziekkiosk was er nog en onze auto’s ook. Alleen de muziek ontbrak.
Het was een mooie en afwisselende wandeling.
