Op 4 januari jl. de eerste zondag van het nieuwe jaar, vond in Meerlo de traditionele Nieuwjaarswandeling plaats. Dit is een jaarlijks initiatief van de organisatie “Samenloop Horst aan de Maas”. De opbrengst komt ten goede aan een goed doel. Dit jaar wat dat het Toon Hermans Huis Noord-Limburg.
En dus hadden wij het plan opgevat om deze wandeling nog eens dunnetjes over te doen en gingen wij op 23 januari naar Meerlo, om precies te zijn, naar de parkeerplaats bij de sporthal aldaar. Wij zijn richting de Groote Molenbeek gewandeld en vandaar de Veestraat in richting het open gebied ten westen van Meerlo. Alle goede bedoelingen ten spijt was al vrij snel de eerste vergissing in de route gemaakt en liepen wij over allerlei veldwegen, die in de beschrijving niet voor kwamen. Op zich maakte dat niet uit, want het was evengoed een mooie route. Op een gegeven moment kregen wij de oorspronkelijke route weer in beeld, de Holstraat, de verbindingsweg tussen Meerlo en Oirlo. Die hebben we een eindje gevolgd om daarna de Postbaan in te wandelen in de richting van Wanssum.
Even verder kwamen we bij een bankje met een infobordje. Het betrof de beschrijving van een vorstengraf, dat zich hier bevindt. Ik had hier al eens eerder tijdens het fietsen gepauzeerd, maar het vorstengraf was me niet eerder opgevallen. Wel was er een heuvel, die voorheen bedekt was met struiken en onkruid. De heemkundevereniging Meerlo-Wanssum heeft het graf in ere hersteld en van alle ongewenste begroeiing ontdaan. Het infobordje leert ons, dat de heuvel dateert uit zo’n 700 jaar voor Christus en onderzoek heeft uitgewezen, dat hier urnen begraven liggen van een honderdtal personen. Niet niks en goed, dat het graf nu prominent in beeld is.
We zijn na een korte pauze verder gewandeld en rechtsaf geslagen richting het kapelletje van St. Goar (spreek uit: Sint Gwier), dat in een bosje vlak bij de Molenbeek is gelegen. Dit kapelletje stamt uit 1662 en werd, volgens de overlevering, gebouwd uit dankbaarheid, omdat Goar de echtgenote van een van de Heren van Meerlo van een enorme kiespijn had afgeholpen. Het kapelletje wordt bewaakt door een roedel wolven (kunstwerk!), die, werd mij verteld, staan voor de dorpen, die destijds deel uitmaakten van de gemeente Meerlo-Wanssum. Al vanaf 1700 komen pelgrims naar het kapelletje en ook de route van het Pieterpad loopt hier langs. Jaarlijks op de eerste zondag na 6 juli, de feestdag van St. Goar, trekt een processie naar het kapelletje en wordt hier een kerkdienst gehouden.
Dat hebben we niet afgewacht en we zijn verder gewandeld door het aangrenzende weiland langs de Groote Molenbeek en een meanderende greppel, die de naam Boddenbroekloop heeft. Het betreft hier een beekje, dat feitelijk door een oude Maasarm loopt, die helemaal doorloopt westelijk van Meerlo tot aan de Stendert, een straat ter hoogte van de eerder genoemde sporthal.
Na het weiland kwamen we op de weg van Meerlo naar Wanssum. Bij de brug over de Groote Molenbeek hebben we het wandelpad genomen langs deze beek richting Meerlo. Je komt dan een eindje verderop langs Het Kasteelke van Meerlo. Het Kasteelke heeft een rijke historie vanaf 1457. Het ziet er nu niet meer uit als een echt kasteel, maar dat schijnt het in oorsprong wel te zijn geweest. Het is door de eeuwen heen vaak van eigenaar gewisseld en is nu in het bezit van de Stichting Nieuwland uit Geijsteren, te weten de familie Susante. Het Kasteelke is een rijksmonument.
We zijn verder gewandeld langs de beek tot in het centrum van Meerlo en via de Dorpsbroekstraat en de Leeuwerik zijn we teruggekeerd naar onze parkeerplaats. Het was een mooie leerzame wandeling.
