Vrijdag 7 november was het weer ons wederom gunstig gezind. De zon scheen bij tijd en wijle en het was droog. Wij dus op pad en wel naar Merselo.
Wij zijn gestart bij de molen in Merselo. Wij wandelden het open veld in ten zuiden van Merselo en in de verte zie je dan al de bossen van de Testrik opdoemen.
Het gedeelte, dat wij doorkruist hebben, was zeer afwisselend, zowel door de begroeiing als ook door het terrein, dat heuvelachtig was. Maar de meeste indruk maakten de herfstkleuren. Wij zijn in oostelijke richting door het bos gewandeld en kwamen via via uiteindelijk uit bij de Volmolen.
Die was weliswaar gesloten, wintersluiting vanaf 1-11, maar we hebben daar in het zonnetje toch een korte pauze gehouden. Vandaar ging het verder naar de Weverslose berg, het hoogste punt van Venray.
Die hebben we beklommen, maar het uitzicht viel enigszins tegen omdat de bomen op de berg nog vol bladeren zaten en het uitzicht hierdoor belemmerd werd.
Niettemin, de klim is goed voor de kuiten, en de afdaling ook. We zijn verder gewandeld langs manege Hermkenshof in de richting van de Loobeek. Die hebben we deels gevolgd, o.a. langs de Merselose Schans, tot we Merselo weer in het zicht kregen. Even later kwamen we terug bij ons startpunt.
